NAD+ is momenteel een van de meest gezochte onderwerpen op het gebied van een lang leven. De schappen met voedingssupplementen staan vol met NAD+-boosters. De meeste artikelen vertellen hetzelfde verhaal: je NAD+-niveau daalt naarmate je ouder wordt, dus moet je het aanvullen.
Maar dat verhaal laat de helft van het plaatje buiten beschouwing.
Sirtuïnen en NAD+ werken samen. Sirtuïnen zijn eiwitten die DNA herstellen, de energiehuishouding van cellen regelen en ontstekingen onder controle houden. NAD+ is het molecuul dat ze nodig hebben om dat werk te doen. Wanneer het NAD+-gehalte daalt, werken sirtuïnen minder goed.
Wat in de meeste artikelen wordt overgeslagen, is de reden waarom NAD+ opraakt. De herstelsystemen van je cellen verbruiken een groot deel ervan. Hoe meer oxidatieve schade je cellen oplopen, hoe meer NAD+ ze verbruiken. Er blijft dan minder over voor je sirtuïnen.
In dit artikel leer je wat sirtuïnen en NAD+ doen en waarom hun niveaus dalen naarmate je ouder wordt. Je zult zien wat NAD+ uitput en hoe astaxanthine het sirtuïne-proces vanuit een andere invalshoek ondersteunt. Je krijgt ook vijf dagelijkse gewoontes aangereikt die beide ondersteunen.
Sirtuïnen zijn een familie van zeven eiwitten, SIRT1 tot en met SIRT7, die in bijna elke cel van je lichaam voorkomen. Ze regelen hoe je cellen zich herstellen, energie produceren en op stress reageren.
Sirtuïnen zijn enzymen. Ze verwijderen kleine chemische markeringen van andere eiwitten. Die ene handeling schakelt genen in of uit en verandert het gedrag van eiwitten. Daarom spelen sirtuïnen een centrale rol in zoveel processen die verband houden met veroudering.
Elke sirtuïne is voornamelijk actief in één deel van de cel.
|
Sirtuïne |
Waar het actief is |
Belangrijkste taken |
|---|---|---|
|
SIRT1 |
Celkern en cytoplasma |
Genactiviteit, DNA-herstel, stofwisseling, regulering van ontstekingen |
|
SIRT2 |
Cytoplasma |
Celdeling, gezondheid van zenuwcellen |
|
SIRT3 |
Mitochondriën |
Energieproductie, afweer door antioxidanten |
|
SIRT4 |
Mitochondriën |
Brandstofgebruik en insulinesignalering |
|
SIRT5 |
Mitochondriën |
Energiemetabolisme, afvalverwijdering |
|
SIRT6 |
Celkern |
DNA-herstel, bescherming van chromosoomuiteinden |
|
SIRT7 |
Nucleolus |
Eiwitproductie, stressrespons |
SIRT1 is het meest bestudeerd. Het is ook de sirtuïne die het vaakst wordt gemeten in onderzoek naar astaxanthine.
Onderzoekers legden in de jaren negentig voor het eerst een verband tussen sirtuïnen en de levensduur bij gist [13]. Sindsdien hebben studies bij vele soorten sirtuïnen in verband gebracht met DNA-herstel, mitochondriale functie, ontstekingen en stofwisseling [1]. Dit zijn precies de processen die achteruitgaan naarmate je ouder wordt.
Wetenschappers hebben nu bevestigd dat sirtuïnen regulatoren van veroudering zijn die bij alle soorten voorkomen [1]. De conclusie voor u: een gezonde sirtuïneactiviteit zorgt voor een beter celonderhoud.
SIRT3 werkt in je mitochondriën, het deel van de cel dat energie produceert. Het is de belangrijkste sirtuin die verband houdt met de gezondheid van de mitochondriën en veroudering [11].
Je mitochondriën zetten voedsel en zuurstof om in ATP, de energiebron voor je cellen. Bij dit proces ontstaan ook vrije radicalen als bijproduct. Mitochondriën zijn de grootste bron van vrije radicalen in je lichaam en hebben daarom sterke lokale bescherming nodig.
SIRT3 biedt die bescherming op drie manieren [11]:
SIRT3 heeft NAD+ in de mitochondriën nodig om dit werk te kunnen doen. Wanneer het NAD+-gehalte in de mitochondriën daalt, vertraagt SIRT3, hopen vrije radicalen zich op en neemt de energieproductie af. Dit is een van de redenen waarom vermoeidheid en een trager herstel vaak gepaard gaan met het ouder worden.
Voor u betekent dit dat de gezondheid van uw mitochondriën afhankelijk is van NAD+. Door uw mitochondriën te beschermen tegen oxidatieve stress helpt u SIRT3 om te blijven functioneren.
NAD+ (nicotinamide-adenine-dinucleotide) is een co-enzym dat in elke levende cel voorkomt. Zonder NAD+ kunnen sirtuïnen niet functioneren.
NAD+ heeft twee belangrijke taken:
De activiteit van je sirtuïnen hangt dus rechtstreeks af van de hoeveelheid NAD+ die je cellen tot hun beschikking hebben [1].
Je NAD+-spiegel daalt gestaag in de loop der jaren. Onderzoekers hebben dit gemeten in huidweefsel van 49 mensen in de leeftijd van 0 tot 77 jaar [2]. De NAD+-spiegel daalde met de leeftijd bij zowel mannen als vrouwen. Bij mannen nam de SIRT1-activiteit daarmee ook af.
De daling heeft twee oorzaken [3]:
Sirtuïnen zijn slechts één van de drie enzymgroepen die een beroep doen op je NAD+-voorraad [3]:
Alle drie putten ze uit dezelfde voorraad. Wanneer PARP's en CD38 meer opnemen, blijft er minder over voor je sirtuïnen.
PARP's en CD38 zijn naast sirtuïnen de twee grootste verbruikers van NAD+. Beide worden actiever naarmate we ouder worden [3].
PARP's zijn DNA-herstelenzymen. Wanneer vrije radicalen of UV-licht een DNA-streng breken, hechten PARP's zich aan de beschadiging en geven ze een signaal aan hersteleiwitten om in te grijpen. Elk herstelsignaal verbruikt NAD+. Een cel met veel DNA-schade kan op deze manier een groot deel van haar NAD+ verbruiken [4].
CD38 is een enzym op het oppervlak van immuuncellen. Bij ontstekingen wordt het geactiveerd, waarna CD38 NAD+ direct afbreekt [4]. De CD38-spiegel stijgt naarmate zich in de loop der jaren een chronische, lichte ontsteking opbouwt.
Het onderzoek naar de menselijke huid heeft hier cijfers aan gekoppeld [2]. Bij mannen vertoonden de NAD+-spiegels een sterke samenhang met de leeftijd, met een correlatiecoëfficiënt van -0,706. Hoe hoger de PARP-activiteit, hoe lager het NAD+-gehalte, met een correlatiecoëfficiënt van -0,639. Een correlatiecoëfficiënt dicht bij -1 betekent dat de twee vrijwel altijd in tegengestelde richtingen bewegen.
Dit levert nuttige informatie op. Je verlies aan NAD+ hangt sterk samen met de hoeveelheid schade en ontsteking waarmee je cellen dagelijks te maken hebben.
De meeste informatie over NAD+ richt zich op de aanvoer. NAD+-precursoren geven je lichaam meer grondstoffen om NAD+ aan te maken. Aan de vraag wordt veel minder aandacht besteed, ook al bepaalt die hoeveel NAD+ je sirtuïnen daadwerkelijk ontvangen.
Vrije radicalen beschadigen je DNA elke dag. PARP-enzymen herstellen die schade, en daarvoor verbruiken ze NAD+. Ernstige DNA-schade verhoogt de PARP-activiteit en verlaagt het NAD+-gehalte [4].
Een onderzoek naar de menselijke huid toonde dit verband rechtstreeks aan [2]:
De onderzoekers concludeerden dat oxidatieve DNA-schade die zich in de loop der jaren opstapelt, grotendeels verantwoordelijk is voor het verlies aan NAD+ in verouderend menselijk weefsel [2].
Chronische, laaggradige ontstekingen verhogen de CD38-activiteit. CD38 breekt NAD+ in hoog tempo af [4]. Deze langzame ontsteking neemt met de leeftijd toe en wordt vaak ‘inflammaging’ genoemd. Je kunt hier meer over lezen in ons artikel op overinflammaging en healthspan.
Als de oxidatieve schade blijft toenemen, wordt een groot deel van het extra NAD+ dat je aanmaakt gebruikt voor het herstellen van die schade. Door die vraag te verminderen, bescherm je het NAD+ dat je al hebt voor je sirtuïnen.
Je kunt je sirtuïne-route op drie manieren ondersteunen:
|
Werkingsmechanisme |
Wat het doet |
Voorbeelden |
|---|---|---|
|
De aanvoer verhogen |
Geeft je lichaam meer bouwmateriaal om NAD+ aan te maken |
NAD+-precursoren, lichaamsbeweging |
|
De vraag verlagen |
Vermindert de oxidatieve schade en ontstekingen die NAD+ verbruiken |
Antioxidanten zoals astaxanthine, bescherming tegen de zon, niet roken |
|
Ondersteun het signaal |
Verhoogt de activiteit van sirtuïnen en AMPK |
Lichaamsbeweging, astaxanthine |
De meeste artikelen over NAD+ behandelen alleen de eerste route. Astaxanthine werkt op de tweede en de derde.
Astaxanthine ondersteunt uw sirtuïne-route vanuit twee richtingen. Het vermindert de oxidatieve schade die NAD+ uitput, en het verhoogt de sirtuïne-activiteit zelf.
Astaxanthine is een rode carotenoïde die wordt aangemaakt door de microalgen en Haematococcus pluvialis. Het is een van de krachtigste natuurlijke antioxidanten die tot nu toe zijn onderzocht. In onze gids over de krachtigste antioxidant wordt uitgelegd hoe het zich verhoudt tot vitamine C, vitamine E en andere stoffen.
Het lange molecuul van astaxanthine overspant de volledige breedte van je celmembranen. Het beschermt zowel de binnenste als de buitenste lagen tegen vrije radicalen. Het bereikt ook je mitochondriën, waar NAD+ helpt bij de energieproductie en SIRT3 bescherming biedt tegen oxidatieve stress.
Dit is een van de belangrijkste voordelen van astaxanthine voor gezond ouder worden. Het beschermt de plekken waar sirtuïnen en NAD+ hun werk doen.
Klinische proeven bij mensen, celonderzoek en dierstudies wijzen allemaal in dezelfde richting.
Onderzoek bij mensen: SIRT1 en AMPK nemen toe. In een gerandomiseerd, placebogecontroleerd onderzoek van 12 weken namen 68 volwassenen met diabetes type 2 dagelijks 10 mg astaxanthine of een placebo in [5]. Astaxanthine verhoogde de SIRT1-expressie en de AMPK-activiteit. AMPK is de energiesensor van je cellen en werkt nauw samen met SIRT1. Astaxanthine verbeterde ook het vetzuurprofiel in het bloed, waarbij het arachidonzuurgehalte daalde van 11,31% naar 8,52%.
Onderzoek bij mensen: minder DNA-schade. In een 8 weken durend gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek namen gezonde jonge vrouwen dagelijks 0, 2 of 8 mg astaxanthine in [6]. Astaxanthine verlaagde binnen 4 weken een biomarker voor DNA-schade. De 2 mg-groep had in week 8 ook een lager gehalte aan C-reactief proteïne, een marker voor ontsteking. Minder DNA-schade betekent dat PARP minder een beroep doet op je NAD+-voorraad.
Celonderzoek: NAD-niveaus hersteld. In een onderzoek uit 2026 werden netvliescellen blootgesteld aan hoge glucosestress [7]. Astaxanthine verhoogde de AMPK-activiteit, herstelde de NAD-spiegels en verhoogde de SIRT1-activiteit. Toen de onderzoekers SIRT1 blokkeerden, nam het beschermende effect af. Dit toont aan dat astaxanthine werkt via de sirtuïne-route.
Celstudie: minder cellulaire veroudering. In zenuwcellen en muizen die onder oxidatieve stress stonden, verminderde astaxanthine cellulaire senescentie via de SIRT1/PGC-1α-route [8]. PGC-1α regelt de aanmaak van nieuwe mitochondriën.
Dieronderzoek: betere mitochondriale functie. Oudere honden die gedurende 16 weken dagelijks 20 mg astaxanthine kregen, produceerden meer ATP, de energiebron voor je cellen [9]. Hun mitochondriale massa nam toe, waarbij de grootste toename werd waargenomen in de oudere groep.
|
Type onderzoek |
Wie of wat |
Dagelijkse dosis |
Belangrijkste resultaat |
|---|---|---|---|
|
Mens, 12 weken |
68 volwassenen met diabetes type 2 |
10 mg |
Hogere SIRT1-expressie en AMPK-activiteit |
|
Mens, 8 weken |
Gezonde jonge vrouwen |
2 of 8 mg |
Lagere DNA-schademarker, lagere CRP |
|
Celonderzoek, 2026 |
Netvliescellen onder glucosestress |
n.v.t. |
NAD-niveaus hersteld, SIRT1-activiteit toegenomen |
|
Celonderzoek |
Zenuwcellen onder oxidatieve stress |
n.v.t. |
Minder veroudering via SIRT1/PGC-1α |
|
Dier, 16 weken |
Jonge en oudere honden |
20 mg |
Meer ATP, meer mitochondriën |
NAD+-precursoren vullen je NAD+-voorraad aan. Astaxanthine beschermt die voorraad en ondersteunt de sirtuïne-signalering. Ze werken op verschillende delen van hetzelfde signaalpad, dus je kunt ze combineren in een routine voor een lang leven.
Veel mensen beginnen met een routine voor een lang leven en vergeten daarbij de basisprincipes. Vermijd deze vijf fouten:
Een goede routine combineert alle drie de routes: aanbod, vraag en signaal.
De kwaliteit bepaalt hoeveel astaxanthine je cellen bereikt. Let op de volgende punten op het etiket:
axabio® kweektde al e Haematococcus pluvialis in een gepatenteerde, gesloten fotobioreactor met vlakke panelen, de vierde generatie van astaxanthineproductie. Het gesloten systeem beschermt de algen tegen verontreinigingen van buitenaf. Het resultaat is natuurlijke astaxanthine met een zeer hoge zuiverheid en stabiliteit. U vindt het in merken zoals Axacell, dat astaxanthine aanbiedt, vervaardigd met ingrediënten van axabio®.
Lees voor een volledige checklist onze gids op over hoe u de beste astaxanthine kiest.
Je dagelijkse routine beïnvloedt beide kanten van de NAD+-balans. Deze vijf gewoontes verhogen de aanvoer, verlagen de vraag, of doen beide.
Door te sporten herstel je je vermogen om NAD+ te recyclen. In één onderzoek trainden oudere volwassenen (55 jaar en ouder) gedurende 12 weken [10]. Hun NAMPT-spiegel in de spieren steeg met 28% bij aërobe training en met 30% bij weerstandstraining. NAMPT is het belangrijkste enzym dat NAD+ recycleert, en de hoeveelheid daarvan neemt normaal gesproken af met de leeftijd. Probeer elke week beide soorten training te doen.
Kleurrijke voedingsmiddelen bevatten antioxidanten die de oxidatieve belasting van je cellen helpen verlagen. Voedingsmiddelen die astaxanthine bevatten zijn onder andere wilde zalm, forel, garnalen, krill en krab. De hoeveelheden in voedsel zijn echter klein. Wilde sockeye-zalm levert je hooguit een paar milligram per portie, dus supplementen zijn de praktische manier om de in onderzoeken gebruikte doseringen te bereiken.
Je lichaam maakt NAD+ aan volgens een dagelijkse cyclus die wordt bepaald door je biologische klok [1]. Regelmatige slaap- en maaltijdtijden houden die cyclus stabiel. Late avonden en onregelmatige maaltijden brengen deze cyclus uit balans.
Zowel UV-straling als roken beschadigen het DNA [4]. Elke hersteloperatie put je NAD+-voorraad uit. Gebruik zonbescherming, vermijd roken en drink alcohol met mate.
Een dagelijkse dosis natuurlijke astaxanthine ondersteunt beide kanten van het evenwicht. Het vermindert de oxidatieve schade die NAD+ uitput en ondersteunt de SIRT1-activiteit. Astaxanthine ondersteunt ookde gezondheid van de hersenen en de cognitieve functies ( ), waarbij sirtuïnen de zenuwcellen beschermen.
Voor meer manieren om gezond ouder te worden, bekijk onze tips voor een lang leven voor het dagelijks leven.
Sirtuïnen en NAD+ bepalen hoe goed je cellen zichzelf herstellen en in stand houden naarmate je ouder wordt. Het NAD+-gehalte daalt in de loop der jaren omdat je lichaam er minder aanmaakt en meer verbruikt. Oxidatieve DNA-schade en ontstekingen zijn verantwoordelijk voor een groot deel van dat extra verbruik.
Het gebruikelijke advies richt zich alleen op de aanvoer. Een complete routine voor een lang leven verlaagt ook de vraag en ondersteunt de sirtuïnesignalering rechtstreeks. Lichaamsbeweging doet beide. Astaxanthine doet dat ook. Het vermindert DNA-schade bij mensen, verhoogt de SIRT1-expressie bij mensen en herstelt de NAD-spiegels in gestresste cellen.
Hier komen astaxanthine en een lang leven samen. Het beschermt het NAD+ dat je hebt en ondersteunt de sirtuïnen die het gebruiken.
Wilt u meer leren? Ontdek meer wetenschappelijk onderbouwde artikelen op de axabio® Knowledge Hub, of neem contact op met ons team om te ontdekken hoe natuurlijke axabio®-astaxanthine wordt gemaakt.